Niezależny handel kryptowalutami, czy jest możliwy?

Kryptowaluty przez pewien czas miały opinie anonimowych środków płatności. Czasy się jednak zmieniły i coraz głośniej mówi się o nowych obwarowaniach prawnych kończących z niezależnością użytkowania e-monet. Czy zatem istnieją jeszcze jakiekolwiek anonimowe kryptowaluty i sposoby ich zakupu? Czy może jednak trzeba się pogodzić z faktem, iż w sieci już niczego nie da się ukryć? Myśląc o obrocie coinami warto przyjrzeć się temu zagadnieniu.

Pełna anonimowość kryptowalut?

Pierwsze funkcjonujące kryptowaluty były anonimowe głównie pod względem prawnym, gdyż kilka lat temu nie istniał obowiązek rejestrowania ich obrotu. Nie oznaczało to jednak niewidzialności w ich użytkowaniu, gdyż od samego początku technologia e-monet nie pozwalała na zachowanie pełnej anonimowości. Okazuje się zatem, że tajemniczość gigantów typu Bitcoin i Etherum niemal od początku była tylko legedną. Pojawia się zatem pytanie czemu większość największych kryptowalut jest pseudo-anonimowa?

Jedną z odpowiedzi jest fakt, iż klucze publiczne transakcji e-monet widoczne są dla każdego, kto się nimi zainteresuje. Udostępniony kod zawiera dane o adresie portfela nadawcy, odbiorcy oraz kwotę, na którą opiewała transakcja. Pomimo że nigdzie nie widnieją nazwiska właścicieli poszczególnych portfeli,istnieje  możliwość wyśledzenia, do którego dokładnie inwestora należą poszczególne rachunki.

Poza możliwością analizy danych udostępnianych w kluczach publicznych istnieje jeszcze inna kwestia, która zmniejsza anonimowość kryptowalut. Mowa tu o konieczności rozliczania inwestycji z urzędem skarbowym oraz rejestracji użytkownika na krypto-giełdzie. W takim wypadku jakiekolwiek złudzenie dokonywania inwestycji anonimowo zostało rozwiane, gdyż transakcje za pomocą kryptowaluty widnieją nie tylko na koncie przypisanym do nazwiska, ale także w urzędzie skarbowym. Taka sytuacja bardzo mocno ogranicza niezależny handel kryptowalutami.

Kryptowaluty a regulacje prawne

Regulacje prawne dotyczące kryptowalut w pełni zależą od decyzji jurysdykcji poszczególnych państw i związków polityczno-gospodarczych jak np. Unia Europejska. Niektóre kraje, takie jak Algieria, Boliwia, Maroko, Nepal, Pakistan i Wietnam, nałożyły ograniczenia na inwestycje w kryptowaluty, zakazując wszelkich działań z nimi związanych. Katar i Bahrajn mają bardziej liberalne podejście, gdyż choć zabraniają swoim obywatelom angażowania się w jakiekolwiek czynności związane z stworzeniem własnych kryptowalut, to jednak pozwalają inwestować w te już istniejące. Inne kraje ograniczają swoich obywateli w kwestii inwestowania,  jednak nakładają pośrednie ograniczenia instytucjom finansowym w granicach używania transakcjami z użyciem e-monet. Do takich miejsc można zaliczyć Bangladesz, Iran, Tajlandia, Litwa, Lesotho, i Kolumbia.

Pewna liczba państw reguluje wstępne oferty monet (ICO), które wykorzystują kryptowaluty jako mechanizm pozyskiwania funduszy. Niektóre kraje, przykładowo Makau i Pakistan, całkowicie zakazują ICO, podczas gdy większość koncentruje się na ich regulowaniu. W przeważającej części tych ostatnich przypadków regulacje ICO i odpowiednich instytucji regulacyjnych różnią się w zależności od sposobu klasyfikacji ICO. Na przykład w Nowej Zelandii mogą obowiązywać szczególne obowiązki w zależności od tego, czy oferowany token jest sklasyfikowany jako papier dłużny, papier udziałowy, zarządzany produkt inwestycyjny lub instrument pochodny. Podobnie w Niderlandach przepisy mające zastosowanie do konkretnej ICO zależą od tego, czy oferowany token jest uważany za zabezpieczenie, czy za jednostkę w ramach inwestycji zbiorowej, co jest dokonywane indywidualnie dla każdego przypadku.

Nie wszystkie kraje postrzegają pojawienie się kryptowalut jako zagrożenie. Istnieją takie, które uznają e-monety za prawny środek płatniczy, a także dostrzegają potencjał ich technologii i, opracowują przyjazny dla kryptowalut system regulacyjny. Do tej grupy należy Hiszpania, Białoruś, Kajmany i Luksemburg.

Niektóre jurysdykcje dodatkowo starają się opracować własny system kryptowalut. Ta kategoria obejmuje zróżnicowaną listę krajów, takich jak Wyspy Marshalla, Wenezuela, państwa członkowskie Banku Centralnego Karaibów Wschodnich i Litwa. Ponadto niektóre państwa, takie jak Belgia, Republika Południowej Afryki i Wielka Brytania, stwierdziły również, że rozmiar rynku kryptowalut jest zbyt mały, aby stanowić wystarczający powód do uzasadnienia regulacji lub zakazu.

Jednym z wielu pytań, które wynikają z dopuszczenia inwestycji w kryptowaluty i korzystania z nich, jest kwestia handlu kryptowalutami a podatkiem. Wyzwaniem jest przede wszystkim kategoryzacja kryptowalut oraz konkretnych działań z nimi związanych. To, czy zyski z wydobycia lub sprzedaży e-monet są klasyfikowane, jako dochód lub zyski kapitałowe, określa odpowiedni przedział podatkowy.

Wiele krajów sklasyfikowało kryptowaluty do celów podatkowych:

  • Izrael – opodatkowane jako aktywa,
  • Bułgaria – opodatkowane jako składnik aktywów finansowych,
  • Szwajcaria – opodatkowane jako obca waluta,
  • Argentyna i Hiszpania – kryptowaluta podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym,
  • Dania – kryptowaluta podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym, a straty podlegają odliczeniu,
  • Zjednoczone Królestwo – korporacje płacą podatek dochodowy od osób prawnych, przedsiębiorstwa nieposiadające osobowości prawnej płacą podatek dochodowy, osoby fizyczne płacą podatek od zysków kapitałowych

Głównie z powodu decyzji Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości (ETS) z 2015 r. zyski z inwestycji w kryptowaluty nie podlegają podatkowi od wartości dodanej w państwach członkowskich Unii Europejskiej.

W większości krajów, które mają lub są w trakcie opracowywania przepisów podatkowych dotyczących e-monet, wydobywanie kryptowalut jest również zwolnione z opodatkowania. Warto jednak pamiętać, że w Rosji wydobycie, które przekracza określony próg zużycia energii, podlega już podatkowi.

W niewielkiej liczbie jurysdykcji kryptowaluty są akceptowane jako środek płatniczy. W szwajcarskich kantonach Zug i gminie Ticino kryptowaluty są akceptowane jako waluta nawet przez agencje rządowe. Wyspa Man i Meksyk zezwalają również na stosowanie kryptowalut, jako środka płatniczego wraz z ich walutą krajową. Podobnie jak rządy na całym świecie, które finansują różne projekty poprzez sprzedaż obligacji rządowych, rząd Antigui i Barbudy zezwala na finansowanie projektów i organizacji charytatywnych poprzez wspierane przez rząd ICO.

Regulacje prawne dotyczą również zakupu e-monet, gdyż według prawa Unii Europejskiej każda kryptogiełda zarejestrowana na terenie UE musi wymagać od posiadaczy kont weryfikacji za pomocą dokumentów tożsamości. Ma to za zadanie uszczelnić system podatkowy. Większość dużych, sprawdzonych giełd działających poza UE (np. amerykańskich) również wymaga potwierdzenia tożsamości. Niemożliwe jest więc anonimowe użytkowanie e-monet na giełdach.

Jak można wywnioskować po wielkiej liczbie rozwiązań związanych z opodatkowaniem kryptowalut rządy dążą do jak największej jawności operacji wykonywanych na kryptowalutach. Czy to oznacza, że kryptowaluty straciły resztki swojej anonimowości?

Jak zachować anonimowość użytkując kryptowaluty?

Gdy stało się jasne, że transakcje kryptowalut nie są w pełni anonimowe, pojawiła się potrzeba stworzenia nowych e-monet posiadających znacznie wyższym poziomem niewidzialności. Takich, które pozwalają na utajnione transakcji blockchain. Mowa tu o pozycjach typu Lisk, TRON czy Monero, które zapewniają użytkownikowi pewność ukrycia własnej tożsamości. Robią to za pomocą zamaskowania swoich kluczy publicznych, które zawierają dane nadawcy i odbiorcy. Bez tych in formacji ciężko jest namierzyć kto i za co płacić przy użyciu kryptowalut. To jednak nie wszystko. Funkcjonuje kilka podstawowych zasad, które mogą zapewnić użytkownikowi większą prywatność zarówno przy zakupie, jak i obrocie kryptowalutą.

Jednym z najważniejszych jest tzw. miksowanie, czyli usługa, która miesza różne strumienie potencjalnie możliwej do zidentyfikowania kryptowaluty. Właściciel konta przekazuje środki do usługi miksowania, która miesza je z pieniędzmi innych użytkowników i przenosi walutę na pożądany adres. Kwoty transakcji można wybierać losowo, dzięki czemu przelew składa się z wielu małych płatności częściowych rozłożonych na dłuższy okres. Zwiększa to anonimowość transakcji, ponieważ utrudnia śledzenie e-monet. Usługa nie jest jednak darmowa, gdyż administratorzy pobierają opłatę w wysokości od 0,25 do 3% kwoty do zmieszania.

Miksery kryptowalut zwykle są polecane w przypadku, gdy inwestor obraca bardzo dużą kwotą w kryptowalucie i nie chce, aby została ona wykryta. W przypadku anonimowego zakupu w rzeczywistości wystarczy skorzystać  z kantora kryptowalut bez rejestracji.

Gdzie kupić kryptowaluty bez rejestracji?

Jednym ze sposobów na zakup waluty anonimowo i bez rejestracji są Bitcoinomaty. Są one podobne do zwykłych bankomatów, ale zamiast wydawać lokalną walutę, dostarczają bitcoiny do portfela w zamian za gotówkę.

Bitcoinomaty są całkiem anonimowe, ale mają wielką wadę, którą jest duża marża o wielkości 5-10% za użytkowanie urządzenia. Dodatkowo bankomaty obsługujące inne waluty niż Bitcoin, nie są one dostępne we wszystkich państwach. Innym sposobem pozwalającym na zakup kryptowaluty bez rejestracji jest crypto-kantor online, gdzie nie są pobierane tak duże marże, jak w przypadku Bitcoinomatów.

 Kantory takie jak Crypto ATM oferują wybór nawet kilkunastu różnych kryptowalut bez konieczności rejestracji, co zapewnia całkowitą anonimowość. Wielką zaletą krypto-kantorów jest ich dostępność z każdego miejsca na świecie, gdyż takowy kantor pozwala na natychmiastową płatność przelewem za zakupioną kryptowalutę, która następnie zostaje przesłana na podany adres portfela inwestycyjnego.

Wszystko sugeruje, że pomimo obwarowań prawnych nadal istnieją sposoby na niezależny handel kryptowalutą oraz z zachowanie pewnego stopnia anonimowości. Warto korzystać z takiej możliwości, dopóki ona istnieje, gdyż nie wiadomo, czy ustawodawcy nie będą dążyć do odebrania inwestorom resztki wolności, jaka im pozostała.

Zpět